سرعت بالا آمدن سطح دریا در اطراف ایرلند بیش از پنج برابر شده است
یک مطالعه علمی تازه نشان می‌دهد نرخ افزایش سطح دریاها در اطراف ایرلند از آغاز این قرن بیش از پنج برابر شده و به‌طور میانگین به ۳٫۱۳ میلی‌متر در سال رسیده است.
مطالعه‌ای علمی که به‌دست پژوهشگران دانشگاه مینوث (Maynooth University) انجام شده، نشان می‌دهد سرعت بالا آمدن سطح دریاها در اطراف ایرلند از آغاز این قرن بیش از پنج برابر شده است. به گفته نویسندگان این پژوهش که در نشریه علمی «Ocean Science» منتشر شده، میانگین نرخ سالانه افزایش سطح دریا از ۰٫۵۹ میلی‌متر بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۲۰۰۰ به ۳٫۱۳ میلی‌متر بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ رسیده است؛ افزایشی بیش از ۴۰۰ درصد.
پژوهشگران با بازسازی یک قرن داده‌های اندازه‌گیری سطح دریا در سواحل ایرلند، داده‌های تاریخی و مدرن ایستگاه‌های سنجش جزر و مد را در شش نقطه ترکیب کردند: بلفast (Belfast)، مالین هد (Malin Head)، بندر دублین (Dublin Port)، کورک (Cork)، گالوی (Galway) و تارברت (Tarbert) در دهانه رودخانه شنن (Shannon Estuary). بر اساس این یافته‌ها، سطح دریا بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۷۵ تنها ۱٫۳ سانتی‌متر بالا آمده، در حالی که در ۳۱ سال بین ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۴ حدود ۹ سانتی‌متر افزایش یافته است. کل افزایش میانگین سطح دریا در اطراف ایرلند از سال ۱۹۲۵ تا امروز نزدیک به ۱۲ سانتی‌متر برآورد شده است.
نرخ سالانه افزایش تا سال ۲۰۲۴ به حدود ۴٫۲۶ میلی‌متر رسیده که سریع‌ترین نرخ ثبت‌شده در این دوره صد ساله است. دانشمندان می‌گویند روند مشابهی در بخش بزرگی از سواحل کشور دیده می‌شود.
دکتر پاتریک مک‌لافلین (Patrick McLoughlin)، نویسنده اصلی این پژوهش و پژوهشگر پسادکتری در مرکز تحقیقات اقلیمی ICARUS دانشگاه مینوث، گفت: «نکته کلیدی این است که سرعتی که امروز می‌بینیم با میانگین بیشتر قرن بیستم بسیار متفاوت است.»
یافته‌ها نشان می‌دهد که این شتاب در دهه‌های اخیر با الگوی بالا آمدن سطح دریاهای جهان که به تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت انسان نسبت داده می‌شود، همخوانی کلی دارد. با این حال، میزان افزایش در همه نقاط ایرلند یکسان نبوده است. بیشترین نرخ بلندمدت در تارברت در شهرستان کری (Co Kerry) ثبت شده است، با میانگین ۱٫۴۳ میلی‌متر در سال طی یک قرن. گالوی ۱٫۳۸ میلی‌متر، کورک و مالین هد ۱٫۲۸ میلی‌متر، بندر دублین ۱٫۱۲ میلی‌متر و بلفast ۰٫۷۳ میلی‌متر ثبت کرده‌اند.
بخشی از این تفاوت‌ها به حرکت مداوم پوسته زمین پس از ذوب شدن یخچال‌های عظیمی مربوط است که در عصر یخبندان بخش‌هایی از ایرلند و بریتانیا را پوشانده بودند. زمین در شمال‌شرق هنوز نسبت به سایر مناطق بالا می‌آید، در حالی که بخش‌هایی از جنوب‌غرب کمتر بالا آمده یا حتی فرونشست دارند. این حرکات، میزان بالا آمدن دریا نسبت به خشکی را تعیین می‌کند و برای ارزیابی خطر سیلاب ساحلی اهمیت ویژه‌ای دارد.
دکتر جرارد مک‌کارتی (Gerard McCarthy)، اقیانوس‌شناس و دانشیار دانشگاه مینوث که برنامه گسترده‌تر پژوهش سطح دریا را رهبری کرده، گفت این یافته‌ها حاصل ده سال کار علمی است. پژوهشگران با بازیابی و دیجیتال کردن مشاهدات تاریخی، از جمله داده‌های کورک، تارברت و گالوی که پیش‌تر در یک ارزیابی ملی جامع لحاظ نشده بودند، توانستند تحلیل خود را به بیش از یک قرن گذشته برسانند. مک‌کارتی این فرایند را باستان‌شناسی داده توصیف کرد.
دانشمندان هشدار می‌دهند ادامه این افزایش، خطر سیلاب و زیر آب رفتن مناطق ساحلی را بیشتر می‌کند و چالش‌های فزاینده‌ای برای جوامع، زیرساخت‌ها و مقامات برنامه‌ریزی ایجاد خواهد کرد. پژوهشگران توصیه می‌کنند هنگام برنامه‌ریزی حفاظت از سواحل و سازگاری زیرساخت‌ها با تغییرات اقلیمی، شرایط محلی در نظر گرفته شود.