اختلاف بیمارستان کورک و اداره منطقهای HSE بر سر استخدام و بودجه ماهها ادامه داشته
نامه هشدار مدیر عامل بیمارستان دانشگاهی کورک درباره خطر برای ایمنی بیماران به دلیل محدودیت استخدام، اختلافهای ماهها پیش میان این بیمارستان و منطقه جنوب غربی سازمان بهداشت ایرلند را آشکار کرد.
نامهای هشداردهنده از سوی مدیر اجرایی بزرگترین بیمارستان جنوب ایرلند، که روز دوشنبه ۱۷ اوت برای مافوقهایش ارسال شد، جنجال گستردهای در دولت و سازمان بهداشت ایرلند (HSE) به راه انداخت. به گزارش آیرش تایمز، این نامه درباره تأثیر محدودیتهای استخدامی بر ایمنی بیماران بود؛ محدودیتهایی که برای ماندن در چارچوب بودجه رسمی اعمال شده است.
جنیفر کرنی (Jennifer Kearney)، مدیر اجرایی بیمارستان دانشگاهی کورک (Cork University Hospital) در این نامه به پریسیلا لین (Priscilla Lynch)، مدیر مناطق یکپارچه خدمات درمانی در منطقه جنوب غربی HSE، گفته بود که تقاضا برای خدمات بیش از نیروی انسانی موجود است و با نزدیک شدن زمستان، وضعیت دیگر پایدار نیست.
نامه پس از درز به رسانهها، واکنشهای گستردهای را برانگیخت. مشاوران پزشکی از مدیر اجرایی خود حمایت کردند، اما جنیفر کارول مکنیل (Jennifer Carroll MacNeill)، وزیر بهداشت، نگرانیهای او را بهشدت رد کرد. وزیر گفت این بیمارستان نسبت به هر مرکز مشابه در کشور نیروی بیشتری استخدام کرده و درباره نگرانیهای ایمنی بیماران به کمبود نیرو هم تأکید کرد که چنین خطری وجود ندارد.
بررسی مکاتبات نشان میدهد که اختلاف بر سر کمبود نیرو و هزینههای بیش از بودجه، ماهها پیش از انتشار این نامه وجود داشته است. طبق این مکاتبات، بحث بر سر شمار پستهای خالی و کنترل هزینهها بود؛ بیمارستانی که امسال با کسری ۶۰ میلیون یورویی روبهرو است.
در آوریل، خانم کرنی از نحوه برگزاری یک جلسه داخلی درباره کنترل مالی ابراز ناخرسندی کرد و از آنچه «ارائه نتایج از پیش تعیینشده» نامید انتقاد نمود. مدیران ارشد HSE در جنوب غربی در ۲۹ آوریل پاسخ دادند که اگر این تعامل چالشی تلقی شده متأسفند، اما چنین قصدی نداشتهاند. اندی فیلیپس (Andy Philips)، رئیس HSE جنوب غربی، همان روز در یادداشتی به خانم لین پذیرفت که میان منطقه و کادر بالینی و مدیریتی بیمارستان «تنشهای قابل توجهی» وجود دارد.
در ۳۰ جولای، خانم لین به آقای فیلیپس گفت که از تصمیمهای جدید استخدام در این بیمارستان بسیار نگران است و آنها را با قواعد استخدام HSE و محدودیتهای بودجهای ناسازگار دانست. او خواستار توقف همه فرایندهای استخدام محلی در بیمارستان شد.
همان روز، دکتر مورا موریارتی (Maura Moriarty)، متخصص غدد، نسبت به «خطر جدی و فوری برای ایمنی بیماران» در بخش دیابت و غدد هشدار داد، زیرا بودجهای برای جایگزینی یک پزشک مرخصیرفته تأیید نشده بود. در ۵ اوت هم خانم کرنی هشدار داد که خدمات رادیولوژی مداخلهای ممکن است از کار بیفتد اگر یک متخصص بیمار شود یا در دسترس نباشد.
جالب آنکه خود منطقه HSE هم به وجود نیازهای حیاتی نیرو اشاره کرده بود. آقای فیلیپس در ۸ اوت به آنی اوکانر (Anne O’Connor)، مدیر اجرایی HSE، نوشت که حدود ۷۰۰ پست در فهرست استخدام را تا بررسی بیشتر درباره توان مالی متوقف کرده است. او فهرستی از پستهای اولویتدار ارائه داد؛ از جمله برای حفظ ثبت نزد نهاد نظارتی Hiqa و جلوگیری از بسته شدن تختها.
فیلیپس در این نامه نوشت که بهعنوان مسئول، باید خطرهای ایمنی بیماران در فشارهای زمستانه پیشرو را به اطلاع او برساند. پیشنهاد حداقل نیاز منطقه حدود ۱۱۶ پست در خدمات سالمندان، پرستاران تازهفارغالتحصیل و دستیاران بهداشتی، و همچنین پستهای متخصص در رادیولوژی مداخلهای، نورولوژی کودکان و غدد را شامل میشد. او گفت اگر پست نورولوژی کودکان تأیید نشود، این خدمت در کورک برای کودکان تازه بسته خواهد شد.
از سوی دیگر، ستاد مرکزی HSE با برخی محتوای نامه ۱۷ اوت خانم کرنی مخالفت کرد. دامین مککالیون (Damien McCallion)، مدیر اجرایی سرپرست، در اوت به آقای فیلیپس نوشت که مسئولیت شناسایی و کاهش خطرهای ایمنی بیماران بر عهده همه رهبران ارشد است و نمیتوان آن را از طریق مکاتبه کنار گذاشت. آقای مککالیون ادعا کرد که نامه خانم کرنی «شمار قابل توجهی نادرستی» دارد، از جمله درباره میزان خالی بودن پستها، فرمول چارچوب استخدام ایمن و شمار نیروها در بیمارستان کورک، و همچنین میزان رشد استخدام. او همچنین به آقای فیلیپس گفت باید مراقب محتوای گزارشی باشد که برای Hiqa ارسال میشود؛ نهادی که پس از نگرانیهای مطرحشده از سوی خانم کرنی، خواستار گزارشی درباره بیمارستان کورک شده بود.